پیمایش کویر بشرویه

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 

زمان اجرای برنامه: آبان1397

این برنامه: اکسپدیشن کویر نوردی(اکتشافی)

به جرعت می توان گفت که کویر بشرویه، یکی از زیبا ترین کویرهای استان خراسان جنوبی می باشد. رمل زاری که در شرق شهر بشرویه، به شکل بسیار گسترده، پراکنده شده و جلوه های شگرف و بدیعی را خلق کرده است. تپه های شنی و ماسه بادی های مرتفعی که چشم هر بیننده ای را به خود مسحور می کند.

امروزه در قسمتی از این کویر، علاوه بر جاده خاکی، محلی برای گردشگران مهیا شده است که با وسایل نقلیه، خودشان را به آن جا، می رسانند و پیاده روی در شن زارها را تجربه می کنند.

من با یکی از دوستان، تصمیم گرفتیم که در یک برنامه ماجراجویانه سه روزه، خودمان را به قلب کویر بشرویه برسانیم و از مناظری که تاکنون، کسی از گردشگران، پایش به آن جا نرسیده است، عکاسی کنیم. جایی که نه با ماشین و نه با موتور، بلکه باید به صورت پیاده و با کوله ای سنگین، راهی آن جا شد. البته ما در برنامه، مجهز به دستگاه جی پی اس بودیم تا برنامه، با ریسک کمتری، اجرا گردد.

پیشنهاد می کنم که این گزارش را تا پایان ملاحظه کنید و از مناظر و طبیعت زیبا، شگرف، تماشایی، دیدنی، فوق العاده و وصف ناشدنی آن، مبهوت شوید.

موقعیت "شهر بشرویه" بر روی نقشه

 

همان طور که در تصویر ملاحظه می کنید، مسیر پیمایش ما در کویر بشرویه، با رنگ سبز، مشخص شده است.

 

 

 

طبق قرار قبلی، با اتوبوس، عازم شهر بشرویه می شویم. پیمایش ما از خود شهر بشرویه می باشد و ما پس از مرتب سازی کوله ها، با سلام و صلوات و با توجه به این که اجرای برنامه های کویر نوردی، خطرات خاص خود را دارد، در ساعت 4عصر، برنامه را آغاز می کنیم.

 

به دلیل 3روزه بودن برنامه، کوله ها بسیار سنگین می باشد. هرکسی جداگانه، 10لیتر آب همراه خود دارد. من علاوه بر این، وسایل پخت و پز که دو کیلو و چادر که 2کیلو و 500گرم می شود را هم در درون کوله خودم قرار داده ام و با احتساب وزن سایر لوازم مورد نیاز، مجموعاً وزن کوله من، به بیش از 16کیلو می رسد.

 

ارتفاع شهر بشرویه که 861متر می باشد. در ابتدای مسیر، از باغاتی که در حاشیه شهر، قرار دارند، عبور می کنیم.

 

بعد از مدتی پیمایش و پایان یافتن باغات، کویر، خودش را به ما نشان می دهد. صاف، یکدست و البته توأم با سکوتی آرام بخش

 

در ابتدا خبری از رمل و شن نیست. شن زارها و ماسه بادی ها، در فاصله 10کیلومتری بشرویه، قرار دارند.

 

تصاویر غروب آفتاب، در روز اول برنامه

 

 

 

بعد از 2ساعت پیمایش، هوا تاریک می گردد؛ در عین حال تصمیم می گیریم 2ساعت دیگر نیز پیمایش کنیم و نهایتاً در ساعت8 شب و در حالی که دیگر به رمل زار رسیده ایم، بر فراز یکی از تپه های شنی، چادر می زنیم تا احاطه بیش تری به منطقه، داشته باشیم.

 

در روز اول برنامه، در 4ساعت، 12کیلومتر، پیمایش انجام گرفت.

 

 

 

N  33.55.931   E  57.28.913   مختصات محل کمپ، در شب اول

 

ارتفاع: 917   دمای روز اول: 29+   دمای شب اول:  13+

 

روز دوم برنامه

در صبح روز دوم برنامه، در حالی زیپ چادر را باز می کنیم که متوجه می شویم، بادهایی که از شب تا به صبح، ادامه داشته است، با حرکت شن ها، حدود 20سانتی متر، چادر را به زیر شن ها فرو برده است که در نوع خود، جالب بود.

 

سر صبح است و طبیعت اطراف، بسیار زیبا و خیره کننده

 

ابتدا تصمیم می گیریم که این وقت طلایی را برای عکاسی از دست ندهیم و پیش از آن که صبحانه بخوریم، کوله ها را همان بالای تپه، می گذاریم و با دوربین، یک گشتی مختصر، در همان حول و حوش می زنیم که البته، تصاویر بسیار زیبایی هم گرفته می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

وزش بادی که شن های روان را به هوا پرتاب می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تپه های شنی و چشم نوازی که در منطقه، خودنمایی می کنند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بعد از عکاسی و دیدن این مناظر مَحشر و کم نظیر، به سمت کوله ها رفته و برای صرف صبحانه، در همان جا توقفی کوتاه می کنیم.

 

 

 

اکنون ساعت 6صبح است و با برداشتن کوله ها، پیمایش خود را به سمت دل کویر، آغاز می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هر یک ساعت، جهت استراحت و خوردن آب، توقفی کوتاه می کنیم.

 

در زمان پیمایش مسیر، با کوله های سنگین، تعریق بدن، بسیار بالا می رود، اما هنگام نوشیدن آب، صرفه جویی می کنیم و هیچگاه، در این برنامه، سعی نکردیم که سیراب شویم و همیشه یک تشنگی، در دهانمان احساس می کنیم. آری؛ نمی توان در چنین برنامۀ کویر پیمایی، ریسک کرد و جرعه جرعه، آب نوشید که اگر خدایی نکرده گم شده و یا مسیر پیمایش، به هر دلیلی، طولانی تر گردد، به مشکل بر نخوریم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

رفته رفته هوا گرم تر می شود و با کوله کشی سنگینی که می کنیم، پیمایش، بر روی این رمل های نرم، طاقت فرسا تر هم می شود. خصوصاً وقتی تپه ها را به سمت بالا حرکت می کنیم، انرژی مضاعفی از ما می گیرد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

هر چند کیلومتری که پیمایش می کنیم، کفشمان پر از شن می شود و باید مدام، کفشمان را تمیز کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دورنمای زیبای یکی از بلند ترین تپه های شنی منطقه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پس از یک تلاش و همت وصف ناشدنی و پس از 6ساعت پیمایش، خودمان را به یکی از بلند ترین و مرتفع ترین، تپه های منطقه، در دل کویر می رسانیم. جایی که پای احد الناسی به آن جا نرسیده است.

 

 

 

منظره چشم نواز کویری

 

 

 

N  33.57.502   E  57.35.800   مختصات این تپه مرتفع، با ارتفاع 1012متر

 

این تپه مرتفع، 1012متر، ارتفاع دارد و چیزی حدود 150متر، مرتفع تر از کف کویر و شهر بشرویه می باشد.

 

 

 

هرچند کویر بشرویه، پهناور تر از این حرف هاست، اما ما دیگر فرصتی برای پیشروی بیش تر، در کویر نداریم و در صورت پیشروی، به کمبود آب برخواهیم خورد. تصمیم می گیریم از همان تپه بلند و زیبا که به تمام منطقه، اشراف دارد، مسیر بازگشت به شهر را در پیش گیریم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پس از 3ساعت پیمایش، در ساعت 3عصر، توقفی یک ساعته جهت نماز و صرف ناهار

 

در ساعت 4عصر و در حالی که خورشید، مایل تر می شود، مسیر بازگشت را از سر می گیریم.

 

تصاویر رؤیایی و خیره کننده کویر، در حوالی غروب روز دوم برنامه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پس از پیمایشی بسیار بسیار نفس گیر و طاقت فرسا در روز دوم، در ساعت6 و درحالی که تازه شب شده است، بر روی تپه ای که چراغ های شهر بشرویه، از روی آن، از دور، قابل رؤیت است، چادر می زنیم.

 

تصاویر غروب آفتاب، در روز دوم برنامه

 

 

 

 

 

بعد از غروب آفتاب، این ماه بود که از شرق آسمان، طلوع می کند.

 

در روز دوم برنامه، در 13ساعت، 20کیلومتر، پیمایش انجام گرفت.

 

تصاویر زیبای آسمان شب کویر بشرویه، در محل کمپ شب دوم برنامه

 

آسمان پر ستاره کویر

 

 

 

 

 

 

 

نمایی زیبا از محل کمپ و چراغ های شهر بشرویه، در یک قاب

 

روز سوم برنامه

ابتدا پیش از صرف صبحانه، تصمیم می گیریم از مناظر زیبا و تماشایی از پیرامون محل کمپ، در شب دوم برنامه، عکاسی کنیم.

 

 

 

 

 

طوفان شن

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تصویر متحیر العقولی که بیش تر شبیه سطح ماه می ماند تا زمین

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمایی متفاوت منحصر به فرد از سطح کویر بشرویه که کمتر در کویرهای دیگر، دیده می شود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در ساعت 6صبح، چادر را جمع کرده و مسیر بازگشت به سمت شهر را در پیش می گیریم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یک گله شتر در منطقه

 

 

 

رفته رفته و هرچه به شهر، نزدیک تر می شویم، تراکم تپه های شنی، کمتر و البته، کم ارتفاع تر هم می شوند.

 

 

 

نهایتاً پس از یک پیماش 6ساعته و کلافه کننده، در ساعت 12ظهر و در حالی که حس شادمانی و رضایت داریم از اجرای این برنامه نفس گیر، به بشرویه می رسیم و بدین گونه، برنامه کویر نوردی ما در کویر بشرویه، پس از 3روز ماجراجویی، به پایان می رسد.

 

در روز سوم برنامه، در 6ساعت، 15کیلومتر، پیمایش انجام گرفت.

 

در مجموع، در این برنامه سه روزه، 47کیلومتر، پیمایش انجام گرفت. پس از رسیدن به اولین مغازه، بدون هیچ وقفه، وارد مغازه شده و پس از 3روز کم آبی، یک دل سیر، آب می خوریم. وه که چه گوارا بود.

و اما در پایان...

دیباچه گلستان سعدی:

منّت خدای را عزّوجلّ که طاعتش، موجب قربت است و به شکر اندرش، مزید نعمت؛ هر نفسی که فرو می رود، ممدّ حیات است و چون بر می آید، مفرّح ذات؛ پس در هر نفسی، دونعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب.

 

لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در استان خراسان جنوبی، اینجا را کلیک نمایید.

لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در ایران، اینجا را کلیک نمایید.

برای مشاهدۀ صفحه دربارۀ من، اینجا را کلیک نمایید.