صعود قله دماوند از جبهه شمال شرقی

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 

زمان اجرای برنامه: مرداد1398

قله دماوند، برای کوهنوردان، حقیقتاً یک نعمت بزرگ و یک موهبت الهی، محسوب می شود. دماوند، یک کوه مخروطی زیباست که تماشای آن، لذت بخش و صعود آن نیز، لذت بخش تر است. این قله، از سالیان دور تا کنون، همواره سیل کوهنوردان را به سمت خود، جلب کرده و البته آن ها را به چالش و تکاپو، وادار می کند. این قله، به خاطر ارتفاع بلند و بادخیز بودن آن، هیچ گاه، صعود بدون دغدغه ای را، برای کوهنوردان، رقم نزده است.

مسیرهای اصلی صعود قله دماوند، چهار جبهه جنوبی، غربی، شمالی و شمال شرقی می باشند. یکی از زیبا ترین و بکر ترین و البته یکی از دشوار ترین مسیرهای قله دماوند، مسیر جبهه شمال شرقی است. مسیری که مبدأش، از حوالی روستای ناندل، آغاز شده و مناظر فوق العاده زیبا، جذاب و چشم نوازی را برای کوهنوردان، به ارمغان می آورد.

از شاخصه های مسیر جبهه شمال شرقی، می توان به دشت سبزه لش، تماشای بزهای کوهی، پناهگاه و کمپ زیبای تخت فریدون، یخچال و دره یخار، یخچال عروسک ها و نیز بام برفی، اشاره کرد. هر کدام از این شاخصه ها، دنیایی از زیبایی و دنیایی از عظمت هستند.

نظاره منطقه سرسبز دشت سبزه لش در ارتفاع4090متری و چشم انداز جذاب و البته مخوف دره و یخچال یخار، هرگز قابل توصیف نمی باشند.

بر خلاف جبهه جنوبی که بر اثر حضور بی رویه کوهنوردان حرفه ای و غیر حرفه ای، باعث شده که از یک حالت ورزشی، تبدیل به یک تفریحگاه و تفرجگاه شود و در نتیجه، امان کوهنورد را بریده و موجب سلب آرامش گردد و آن نشاط و شادابی که فضای کوهستان، باید برای کوهنورد، به ارمغان بیاورد را نمی آورد؛ اما پیمایش و صعود جبهه شمال شرقی، به رغم استقبال کوهنوردان از این مسیر، اما همچنان بسیار مفرح و دل نشین و آرامش بخش می باشد و حس خوش بودن، در فضای کوهستان و لذت کوهنوردی را می توان در آن جا جستجو و تجربه کرد.

امسال با سه تن از دوستان، تصمیم گرفتیم که صعودی به قله دماوند داشته باشیم. من پیشنهاد دادم که از مسیر جبهه شمال شرقی صعود کنیم، درحالی که تا به حال، از این جبهه صعود نکرده بودیم. به هر حال پس از جمع آوردی اطلاعات از مسیر صعود، در اوایل مرداد1398، برنامه صعود قله، از مسیر جبهه شمال شرقی را در دستور کار خود قرار دادیم.

ما ابتدا از مشهد، با اتوبوس، عازم آمل شده و سپس از آن جا، به روستای ناندل رفته و در خانه کوهنورد ناندل، استقرار پیدا می کنیم.

برای رسیدن به این روستا، باید وارد جاده هراز شد و پس از 57کیلوتر، به فرعی روستای ناندل می رسیم. این فرعی در سمت غرب جاده، قرار گرفه است. از ابتدای فرعی تا روستای ناندل، 14کیلومتر می باشد که تماماً سربالایی و پیچ وا پیچ است. روستای ناندل، بسیار خوش آب و هوا و سردسیر است و ارتفاع آن، به 2360متر می رسد. این روستا، مبدأ دو مسیر صعود قله دماوند می باشد. جبهه شمال شرقی و جبهه شمالی.

روز اول برنامه:

طبق برنامه، ساعت 7صبح، با یک نسیان، در مدت 45دقیقه، خودمان را به گوسفندسرای گردنه سر می رسانیم. گردنه سر، با ارتفاع 2833متر، در ابتدای مسیر صعود جبهه شمال شرقی، قرار دارد.

 

موقعیت "مسیر صعود قله دماوند، از جبهه شمال شرقی" بر روی تصویر مشخص شده است.

 

در این تصویر، مسیر ماشین رو، با رنگ نارنجی و مسیر صعود، با رنگ سبز، مشخص شده است.

 

همان طور که در تصویر مشخص می باشد، از گوسفندسرای گردنه سر، تا قله، چیزی حدود 2800متر باید صعود گردد.

 

 

 

 

 

نمایی زیبا از ابرهای سرگردان در دشت ناندل از چشم انداز گوسفندسرای گردنه سر

 

 

 

 

 

در ساعت 8صبح، پیمایش برنامه را آغاز می کنیم. پیمایشی سخت که تا ارتفاع 4379متری، با کوله های سنگین، باید صعود کنیم. یعنی چیزی حدود 1540متر. در ابتدای مسیر، هوا مه آلود بود، اما رفته رفته، ابرها پایین رفتند و ما شاهد یک دریای ابر بی نظیر بودیم.

 

خیلی از کوهنوردان، از این جا، قاطر کرایه کرده و بارشان را به آن ها می سپارند تا بالا حمل کنند، اما ما ترجیح دادیم تا پناهگاه، کوله کشی کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در مسیر گوسفندسرای گردنه سر به دشت سبزه لش

 

 

 

نمای قله دماوند از چشم انداز مسیر

 

 

 

 

 

 

 

هرچه بیش تر ارتفاع می گیریم، دریای ابر، وسعت خودش را بیشتر به رخ ما نشان می دهد.

 

همان طور که در تصویر ملاحظه می کنید، پاکوبی مشاهده می شود، از گوسفندسرای گردنه سر، آغاز شده و تا دشت سبزه لش، ادامه دارد.

 

نمایی بسیار زیبا از دریای ابر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چندین تصویر زیبا از روستای ناندل که در لابه لای ابرها، دیده می شود.

 

 

 

 

 

 

 

نمایی از قله ناظر بزرگ(شکر لقاس) از چشم انداز مسیر صعود دشت سبزه لش

 

روستای ناندل

 

نمایی از ابرهایی که قله دماوند را در خود گرفته اند.

 

 

 

در مسیر گردنه سر به پناهگاه تخت فریدون که تماماً پاکوب است، یک دشتی در ارتفاع 4090متری وجود دارد که به دشت سبزه لش، معروف می باشد. پیمایش گردنه سر تا دشت سبزه لش، 6ساعت به طول انجامید که با کوله های سنگین، واقعاً طاقت فرسا بود. بارها و بارها در بین مسیر، جهت استراحت می نشستیم و سپس به ادامۀ پیمایش، می پرداختیم. وقتی به دشت سبزه لش رسیدیم، انگار جان تازه ای به ما داده باشند. هر چه می اندیشم و می نگرم، نمی فهمم که چطور می شود در کوه مخروطی و پر شیب دماوند، یک چنین دشت صاف و زیبایی، در این ارتفاع، پدید آمده است. سبحان الله از این تردستی خدا.

 

دشت سبزه لش - ارتفاع: 4090متر

 

 

 

نمایی بسیار زیبا و فوق العاده از دشت سبزه لش و قله دماوند

 

همچنان تماشای دشت سبزه لش، چشم نوازی می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بفرمایید چای و ناهار در سبزه لش

 

ابتدا نیم ساعتی استراحت کرده و سپس صرف ناهار

 

تصاویر بسیار زیبا و خیره کننده از توأمانی دشت سبزه لش و دریای ابر

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اکنون ساعت3 عصر است و ما از دشت لش فاصله می گیریم و به سمت پناهگاه، حرکت می کنیم، چرا که فرصت زیادی تا تاریک شدن هوا نداریم. مسافت پیمایش دشت لش تا پناهگاه، یک ساعت می باشد.

 

 

 

 

 

چندین نمای محیر العقول دیگر، از دشت سبزه لش از چشم انداز مسیر صعود پناهگاه تخت فریدون

 

در مسیر صعود دشت سبزه لش به پناهگاه تخت فریدون

 

 

 

 

 

نمایی از کمپ پیشرفته، که هر ساله در ابتدای فصل تابستان، توسط فدراسیون کوهنوردی برپا شده و در انتهای تابستان، جمع می گردد. این کمپ، به دلیل کرایه های بسیار بالایی که برای اجاره چادرهای آن، در نظر گرفته اند، کمتر مورد توجه کوهنوردان واقع می شود. این کمپ، در فاصله 100متری شمال پناهگاه تخت فریدون، قرار دارد.

 

رودخانه ای که در 50متری پناهگاه وجود دارد و کوهنوردان، از آن برای آب آشامیدنی، استفاده می کنند

 

بالأخره در ساعت 4عصر، مسافت 6ساعته گردنه سر به پناهگاه را در 8ساعت، با کوله کشی سنگین، خسته و بی انرژی، به پایان می رسانیم. جالب این جاست که مسیر گردنه سر، تا پناهگاه تخت فریدون، بیشتر از مسیر پناهگاه تا قله، از ما انرژی گرفت.

 

پناهگاه تخت فریدون - ارتفاع: 4380متر

 

چشم انداز شرقی پناهگاه تخت فریدون که در هنگاه غروب آفتاب، می توان سایه دماوند غول پیکر را مشاهده نمود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

نمایی از فضای داخلی پناهگاه تخت فریدون

 

پس از کمی استراحت، از پناهگاه خارج شده و و بازدیدی از آسمان پر ستاره شب دماوند، می کنم. طبق اطلاعاتی که از هواشناسی گرفته بودیم، تا 4روز آینده، هوا صاف و بدون ابر خواهد بود.

 

 

 

 

 

روز دوم برنامه:

معمولاً کوهنوردان، در روز دوم برنامه، اقدام به صعود نهایی می کنند، اما ما طبق برنامه، قصد داریم، یک روز کامل، استراحت کرده و البته، هم هوایی کنیم و در روز سوم، قله را صعود کنیم. ما برای صعود به قله، هیچ عجله ای نداریم و سعی می کنیم، از طبیعت زیبای منطقه و بودن در ارتفاع 4400متری، لذت ببریم. بر خلاف خیلی از کوهنوردان که حتی بر نامه دماوند را دو روزه، جمع می کنند.

 

نکته جالب توجه این است که ما چون در روزهای میانی هفته، در منطقه هستیم، هیچ گروهی را در مسیر و در پناهگاه، نمی بینیم و این فرصتی به ما می دهد تا به آرامش و تمرکز بیشتری، روز اول و دوم را پشت سر بگذاریم. اما در روز سوم و چهارم برنامه، که مصادف با پنج شنبه و جمعه می شود، مواجه شدیم با ورود کم سابقه گروه های کوهنوردی به منطقه.

 

تصویری از پناهگاه تخت فریدون و قله دماوند

 

کمپ پیشرفته

 

نمایی از دشت سبزه لش و روستای ناندل از چشم انداز حوالی پناهگاه تخت فریدون

 

 

 

پناهگاه تخت فریدون و قله دماوند در یک قاب

 

 

 

 

 

نمایی از یخچال یخار از چشم انداز پناهگاه تخت فریدون

 

 

 

 

 

عکسی زیبا از کمپ پیشرفته و پناهگاه تخت فریدون و قله دماوند

 

خودنمایی یخچال یخار از چشم انداز حوالی پناهگاه تخت فریدون

 

 

 

 

 

در این تصاویر، مسیر پاکوب تا گرده، مشخص است.

 

پس از صرف ناهار و خواندن نماز، تصمیم گرفتیم برای هم هوایی، اقدام کنیم. در حدود 2ساعت، صعود کرده و تا ارتفاع 4850متری، بالا رفتیم. ارتفاعی معادل با قله علم کوه. در این مسیر، هرچه بالا تر می رفتیم، عظمت و هیبتِ یخچال یخار، بیش تر نمایان می شد. به راستی که یکی از امتیازات بارز جبهه شمال شرقی، تماشا کردن یخچال و دره عمیق یخار، می باشد. یخچال و دره ای که در صورت نبودن دید کافی، می تواند برای کوهنوردان، خطرساز شود. پیمایش یال شمال شرقی، در شب و در حالت مه آلود، خطر سقوط، به داخل این دره را در بر دارد. سنگ های این منطقه هم بسیار ریزشی هستند. درست در همانجایی که برای هم هوایی ایستاده بودیم، یک سنگ، خود به خود رها شد و غلطان غلطان، وارد دره شد و نهایتاً به یک صخره اصابت کرد و با صدای مهیبی، خرد شد.

 

در مسیر هم هوایی قرار داشتیم که ناگهان چیزی چشمم را به خودش مشغول کرد. بالاتر که رفتم، تعداد بسیار زیادی، بز کوهی مشاهده کردم. تعجب ما از این بود که این حیوانات، تا ارتفاع 4700متری چطور بالا آمده اند!؟

 

 

 

نمایی خوف انگیز،  از یخچال یخار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دره عمیق یخار

 

در این تصویر، یخچال یخار، به وضوح دیده می شود.

 

 

 

نمایی زیبا از پناهگاه تخت فریدون و کمپ پیشرفته، از چشم انداز محل هم هوایی

 

گرده بسیار زیبایی که سمت راست آن، دره یخار است.

 

محل هم هوایی ما در ارتفاع 4850متری

 

بعد از نیم ساعت استراحت، دو مرتبه به سمت پناهگاه، سرازیر می شویم.

 

 

 

 

 

چندین نمای متفاوت از یخچال با عظمت یخار

 

 

 

روستای ناندل

 

تصویری از دشت سبزه لش ، روستای ناندل

 

 

 

مسیر پاکوب پناهگاه، به قله که از روی گرده مجاور دره یخار، عبور می کند.

 

نمایی از گرده و یال مجاور دره یخار و کمپ پیشرفته

 

پناهگاه تخت فریدون ، کمپ پیشرفته ، دشت سبزه لش و روستای ناندل در یک نما

 

چشم اندازی زیبا از دره یخار

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مسیر پاکوب که از روی یال و گرده عبور می کند.

 

برج سنگی زیبا در مجاور دره یخار در ارتفاع 4550متری

 

 

 

 

 

نمایی زیبا از کمپ پیشرفته و روستای ناندل

 

 

 

تصویری از کمپ پیشرفته و دشت سبزه لش

 

 

 

چندین عکس زیبا از پناهگاه تخت فریدون از زوایای مختلف

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در حالی که خورشید، اندک اندک غروب می کند، ما به پناهگاه می رسیم.

 

 

 

غروب دماوند

 

اکنون در شب دومِ برنامه قرار داریم که برای ما، شب صعود به حساب می آید. جای دوستان خالی، شام امشب ما، اشگنه بود. امروز بر خلاف دیروز، یک روز سبک و مفرحی را پشت سر گذاشتیم و در حد مقبولی، خستگی مان برطرف شد.

 

روز سوم برنامه:

امروز، می تواند روز صعود ما به قله باشد إنشاءالله. ساعت5، از خواب بلند شده و پس از خواندن نماز و کمی صبحانه، در ساعت 6ونیم، از پناهگاه، بیرون زده و صعود خودمان را آغاز می کنیم. با قدم های آهسته و نفس عمیق، حرکت می کنیم.

 

برای صعود به قله، ابتدا باید پاکوب کنار پناهگاه را بالا رفت تا به یال دره و یخچال یخار برسیم. از آن جا نیز در پاکوب مسیر، باید بالا رفت تا به قسمت صخره ای و گرده برسیم. بعد از گرده، به یخچال عروسک ها و بام برفی باید می رسیم و در نهایت، قله صعود خواهد شد.
.

بعد از دو ساعت، پیمایش، به منطقه گرده می رسیم که باید دست به سنگ شویم. این جا به شدت سنگ ها سست هستند و خیلی راحت، به سمت پایین، غلط می خورند. خیلی باید مراقب بود، تا افراد گروه، از هم فاصله نگیرند و این ریزش سنگ ها، سانحه درست نکند. بعد از 30دقیقه، صعودِ این قسمت گرده ای نیز تمام می شود و دیگر تا قله، دست به سنگ نخواهیم داشت.

 

اکنون در آستانه یخچال عروسک ها در ارتفاع 5000متری، قرار داریم. در این جا باد بسیار شدیدی در حال وزیدن است و سرعت پیمایش را کند می کند. در حدود یک ساعت، ما این باد کلافه کننده را تحمل می کنیم تا این که در ارتفاع 5200متر، به یخچال عروسک ها و بام برفی می رسیم. رفته رفته و هرچه به ظهر، نزدیک می شویم، سرعت باد، کم تر می شود.

 

رفته رفته، سنگ های زرد رنگ و گوگردی که نشانه قله دماوند هست، رؤیت می شوند و این یعنی ما تا قله، راه زیادی نداریم. درحالی که تقریبا به زیر قله رسیده ایم، مسیر ما با مسیر صعود جبهه شمالی، یکی می شود. از آن جا شما فقط باید 10دقیقه پیمایش کنید تا کاسه قله دماوند، دیده شود.

 

چه لحظه شیرینی است و قتی گام بر بام ایران می گذاریم. با خودت می گویی: آیا چیزی که دارم می بینم درست است. بله، این پنجمین مرتبه ای است که من گام بر این جا می گذارم.

 

 

 

منظره کاسه قله دماوند

 

دودکش دماوند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پس از 6ساعت پیمایش، در ساعت 12و 30دقیقه، قله دماوند را صعود کرده و عکس یادگاری می گیریم.

 

 

 

نمایی زیبا از کاسه قله دماوند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خروج گازهای گوگردی از قله، مناظر زیبایی را برای کوهنوردان خلق می کند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

سنگ های زرد گوگردی

 

برخی از دوستان، حالشان خیلی مساعد نیست و ما پس از 30دقیقه توقف، بر روی قله، آهسته آهسته به سمت پناهگاه، حرکت می کنیم.

 

 

 

 

 

 

 

نمایی از روستای ناندل و جبهه شمال شرقی از حوالی قله

 

پناهگاه تخت فریدون و دشت سبزه لش در نمایی جالب

 

در مسیر بازگشت از قله به پناهگاه

 

چندین تصویر زیبا از یخچال عروسک ها که از ارتفاع 5100متر تا حوالی قله، دیده می شوند. نام دیگر این منطقه، بام برفی هم هست.

 

 

 

مسیر پاکوب در حوالی یخچال عروسک ها

 

 

 

 

 

 

 

تصویری زیبا از یخچال عروسک ها

 

در مسیر صعود قله از جبهه شمال شرقی، یک بار باید یخچال عروسک ها تراورس گردد که معمولا کوهنوردان، بدون کرامپون، این کار را انجام می دهند.

 

پناهگاه تخت فریدون، دشت سبزه لش و روستای ناندل در یک قاب عکس

 

 

 

 

 

 

 

یخچال یخار

 

دره زیبای یخار که بسیار تماشایی است.

 

 

 

 

 

 

 

اکنون بعد از 6ساعت پیمایش، در ساعت 7عصر، به پناهگاه می رسیم. پناهگاهی که در خارج و داخلش، مملو از کوهنورد شده است. چادرهای زیادی که در اطراف پناهگاه، به چشم می خورد. این یعنی ظرفیت 20نفره پناهگاه، تکمیل شده و دیگر جایی باقی نمانده است.

 

البته جای ما در پناهگاه، مشخص بود. خدا را شکر می کنیم که توانستیم با موفقیت و بدون هیچ حادثه ای، قله را صعود کنیم. در حالی که از صعود امروز، خیلی خسته هستیم، سریع شام را خورده و وارد کیسه خواب می شویم.

 

گروه های کوهنوردی که امروز عصر، برای هم هوایی اقدام می کنند و خودشان را برای صعود فردا، آماده می کنند.

 

 

 

نمایی از دشت سبزه لش از چشم انداز حوالی پناهگاه تخت فریدون

 

روز چهارم برنامه:

امروز صبح، با کمی تأخیر در ساعت هشت، بلند شده و بعد از سه شب مانی، در پناهگاه، که با کلی خاطره، همراه بود، به سمت پایین و دشت سبزه لش، سرازیر می گردیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در ابتدا به دشت سبزه لش می رسیم. در آن جا هم چادرهای بسیار زیادی را مشاهده نمودیم که کوهنوردان برپا کرده بودند. وجود این چادرهای رنگارنگ در دشت، منظره بسیار زیبا و بی مانندی را به وجود آورده بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

خیلی سریع با دشت سزه لش هم خداحافظی کرده و به سمت گوسفندسرا، حرکت می کنیم. در بین راه نیز، گروه های زیادی بالا می آمدند که 95درصد آن ها، بارهایشان را به قاطرها سپرده بودند.

 

 

 

روستای ناندل از چندین نما

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ساعت 12ظهر، به گوسفندسرای گردنه سر رسیده و از آن جا، با نیسان، راهی روستای ناندل می شویم.

 

در پایان از سه همنورد خوبم که در این برنامه، شرکت کردند، تشکر می کنم.

و اما در پایان...

دیباچه گلستان سعدی:

منّت خدای را عزّوجلّ که طاعتش، موجب قربت است و به شکر اندرش، مزید نعمت؛ هر نفسی که فرو می رود، ممدّ حیات است و چون بر می آید، مفرّح ذات؛ پس در هر نفسی، دونعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب.

 

 

لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در استان مازندران، اینجا را کلیک نمایید.

لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در ایران، اینجا را کلیک نمایید.

برای مشاهدۀ صفحه درباره من، اینجا را کلیک نمایید.