بسم الله الرّحمن الرّحیم
پیمایش دره پای تخت و دره مرغزار
روستای گرینه - شهرستان زبرخان - استان خراسان رضوی
زمان اجرای برنامه: اردیبهشت1396
این برنامه، یک برنامه کوهپیمایی سنگین یک روزه بود که ما در ابتدا از روستای گرینه، وارد دره پای تخت شده و پس از پیمایش کامل آن، یال میانی دو دره را صعود کرده و از آن جا، وارد دره مرغزار شدیم. از آن جا نیز دره را به سمت روستا، پیمایش کردیم. این پیمایش، مجموعاً 11ساعت زمان برد و مسافت آن، به 27کیلومتر، رسید. ارتفاع روستا، 1540متر و بالاترین ارتفاع، در پیمایش این برنامه، به 2720متر رسید.
هرچند دره های شمالی رشته کوه بینالود، طولانی تر و پر آب تر از دره های جنوبی آن می باشند، اما دره های جنوبی، بسیار عمیق تر و بکر تر از دره های شمالی هستند. دره های جنوبی، بیشتر در محدوده نیشابور و زبرخان، قرار دارند و برای پیمایش آن ها، باید دل به جاده زد.
ما تصمیم گرفتیم به روستای سرسبز و با صفای گرینه برویم و دو تا از دره های این روستا را پیمایش کنیم. روستای گرینه، یکی از روستاهایی است که در قسمت جنوبی رشته کوه بینالود، قرار گرفته و اکنون، به یکی از روستاهای هدف گردشگری و توریستی منطقه، شناخته می شود.
ما از مشهد، با اتومبیل، راهی این روستا شده و پس از یک ساعت، به آن جا می رسیم.
نمایی از روستای زیبای گرینه
مسیر رفت ما با رنگ سبز و مسیر برگشت ما، با رنگ آبی مشخص شده است.
برنامه ما از خود روستا، آغاز شده و پس از یک ساعت پیمایش، به دوآبی می رسیم.
دره سمت راست ما، مرغزار و دره سمت چپ ما، پای تخت نام دارد. طبق برنامه قبلی ما قصد داریم ابتدا وارد دره پای تخت شده و پس از پیمایش کامل آن، از روی یال، وارد دره مرغزار شده و از آن جا نیز، به سمت روستا بازگردیم. وارد دره پای تخت می شویم. این دره، بسیار سرسبز و پر درخت می باشد، به گونه ای که در فصل گرما، هیچ نیازی به استفاده از کلاه آفتابی نمی باشد.
آبشار دره پای تخت
پس از پیمایش یک ساعته، به آبشار این دره می رسیم که به محلی ها به آن، آبشار پای تخت می گویند اما بیشتر به آبشار گرینه، معروف شده است. این آبشار، هرچند خیلی مرتفع نیست، اما مناظر اطراف آن، تماشایی است.
در دره پای تخت، همچنان به پیمایش خود ادامه می دهیم و هرچه ارتفاعمان بیشتر می شود، تعداد باغ ها کمتر می گردد.
پس از 5ساعت پیمایش از روستا، به آخرین چشمه دره پای تخت می رسیم و تصمیم می گیریم که در کنار آن، استراحتی کرده و صبحانه را صرف کنیم.
بعد از یک استراحت یک ساعته، تصمیم می گیریم یال میانی دره پای تخت و دره مرغزار را صعود کرده و از آن جا، به دره مرغزار، سرازیر شویم.
چشم انداز دره پای تخت از فراز یال
حدوداً یک ساعت به طول می انجامد تا ما این یال را صعود کرده و از فراز آن، وارد دره مرغزار شویم.
چشم انداز دره مرغزار از فراز یال
ریواس های انبوهی که در ارتفاعات دره مرغزار، دیده می شوند.
حالا دیگر وارد دره مرغزار می شویم.
بدون این که توقفی داشته باشیم، راهیِ روستا می شویم. اکنون، ساعت، 3بعد از ظهر می باشد و به احتمال زیاد، در آخر برنامه، به شب خواهیم خورد.
خیلی سریع، به باغات دره مرغزار می رسیم که همانند دره پایتخت، بسیار زیبا و دیدنی هستند.
پس از پیمایش 4ساعته، مجدداً به دوآبی رسیده و درحالی که هوا، تاریک شده است، تصمیم می گیریم، استراحتی کرده و ناهار را همانند صبحانه، با تأخیر، صرف کنیم. یک استراحت 30دقیقه ای و مجدداً از دوآبی، به سمت روستا حرکت می کنیم و این یعنی یک ساعت را باید در تاریکی، پیمایش کنیم.
پس از پیمایش 13کیلومتری دره پای تخت و 15کیلومتری دره مرغزار، در ساعت 8شب، به روستا رسیده و با کلی انرژی مثبت، از اجرای برنامه، روستای گرینه را به قصد مشهد، ترک می کنیم.
و اما در پایان...
دیباچه گلستان سعدی:
منّت خدای را عزّوجلّ که طاعتش، موجب قربت است و به شکر اندرش، مزید نعمت؛ هر نفسی که فرو می رود، ممدّ حیات است و چون بر می آید، مفرّح ذات؛ پس در هر نفسی، دونعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب.
لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در استان خراسان رضوی، اینجا را کلیک نمایید.
لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در ایران، اینجا را کلیک نمایید.
برای مشاهدۀ صفحه درباره من، اینجا را کلیک نمایید.