بسم الله الرّحمن الرّحیم
پیمایش روستای حصارگلستان به روستای کلاته آهن
طرقبه - استان خراسان رضوی
زمان اجرای برنامه: اردیبهشت1396
این برنامه: اکتشافی (اکسپدیشن دره نوردی)
درحالی که فصل بهار، فرا رسیده و طبیعت را حیاتی نو بخشیده است، ما نیز بی کار، ننشسته و از این فرصت خدادادی، نهایت استفاده را برده و با اجرای یک برنامه دره نوردی یک روزه، از نمایشگاه خیره کننده الهی، دیدن کردیم.
ما در این برنامه اکتشافی، مسیر رودخانه حصارگلستان به روستای کلاته آهن را پیمایش کرده و مجدداً از مسیر رودخانه، بازگشتیم که در مجموع، در مدت زمان 9ساعت، مسافت پیمایش رفت و برگشت، به 25کیلومتر، رسید. پیمایش طاقت فرسای این دره، بخاطر وجود برخی از ساخت و سازها و باغات، در بسیاری از مقاطع، از داخل آب رودخانه انجام می پذیرفت که همین موضوع، کار اجرای برنامه را، بسی سخت تر و دشوار تر می کرد. همچنین درجه پایین آب رودخانه، اجازه توقف بیش از اندازه در داخل آب را، نمی داد. حرکت ما در مسیر رفت، برخلاف جهت رودخانه و در مسیر بازگشت، در جهت حرکت رودخانه بود. در این برنامه، مناظر بسیار زیبای کمتر دیده شده ای را مشاهده کردیم که طبیعت بهاری این منطقه، برای ما به ارمغان آورد.
این رودخانه، یکی از ده ها رودخانه ایست که از ارتفاعات رشته کوه بینالود، سرچشمه گرفته و پس از عبور از روستاهای ازغد، کلاته آهن و حصارگلستان، وارد بند گلستان می شود. هر سه روستا، در بخش طرقبه، قرار داشته و در زمره روستاهای ییلاقی و گردشگری منطقه، به حساب می آیند.

مسیر پیمایش شده، با رنگ سبز، مشخص شده است.







برای پیمایش این رودخانه پرآب، مجبور هستیم بارها و بارها، به آب بزنیم؛ آن هم خلاف جهت آب.

































و پیکانی که حریف جریان شدید آب، نشده است.




پس از سه ساعت پیمایش، تازه به محدوده روستای کلاته آهن می رسیم و برای رسیدن به روستا، باید یک ساعت دیگر، پیمایش کرد.

دورنمای روستای کلاته آهن


در روستای کلاته آهن، جهت استراحت و صرف ناهار، یک ساعت توقف کرده و سپس از همان مسیری که آمده ایم، بازمی گردیم.








از این جا به بعد، محدوده روستای کلاته آهن، تمام شده و ما وارد محدوده روستای حصار گلستان می شویم.


امیدوارم از این تصاویری که در این برنامه خسته کننده و نفس گیر، گرفته شد، لذت برده باشید.

و اما در پایان...
دیباچه گلستان سعدی:
منّت خدای را عزّوجلّ که طاعتش، موجب قربت است و به شکر اندرش، مزید نعمت؛ هر نفسی که فرو می رود، ممدّ حیات است و چون بر می آید، مفرّح ذات؛ پس در هر نفسی، دونعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب.
لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در استان خراسان رضوی، اینجا را کلیک نمایید.
لطفاً برای مشاهدۀ سایر سفرنامه های من در ایران، اینجا را کلیک نمایید.
برای مشاهدۀ صفحۀ درباره من، اینجا را کلیک نمایید.